Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2009

Το «τσίπουρο» των μελισσοκόμων

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Πέτρος Στεφανής pstefanis@hotmail.com
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2009
ΤΑ ΝΕΑ on-line

Η μουντοβίνα Αρναίας είναι απόσταγμα από κερί και μέλι

«Η μουντοβίνα παράγεται από εμάς τους ντόπιους μελισσοκόμους. Εδώ και έξι γενιές ακολουθούμε τη συνήθεια των προγόνων μας που δεν άφηναν να πάνε χαμένα τα υπολείμματα του μελιού από τις κερήθρες, όταν τις κατέστρεφαν με τα χέρια τους για να το βγάλουν».

Το δικό τους γλυκό κρασί, που όμως δεν παράγεται από σταφύλια αλλά από μέλι και κερήθρες, φτιάχνουν οι κάτοικοι στην Αρναία Χαλκιδικής, εβδομήντα χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη, στους πρόποδες του Χολομώντα. Όπως λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Γιώργος Καλαϊτζής,
ιδιοκτήτης του μοναδικού πλέον εν λειτουργία παραδοσιακού αποστακτηρίου μουντοβίνας, και οι εξήντα παραγωγοί μελιού, μέλη του τοπικού Συνεταιρισμού, φροντίζουν να γεμίζουν τα βαρέλια τους, αδειάζοντας τις κερήθρες!
Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Οι κερήθρες βράζονται, ο ζωμός τους φιλτράρεται και τοποθετείται σε βαρέλια πριν να πάει στο καζάνι
«Τις χαλασμένες κερήθρες οι παππούδες και οι πατεράδες μας τις έβαζαν μέσα σε μεγάλα καζάνια και τις έβραζαν μέσα σε νερό. Το αποτέλεσμα ήταν ένας χυλός που, αφού τον έριχναν μέσα σε ένα φίλτρο- “χωνί” σίκαλης, τον πίεζαν με χειροκίνητη πρέσα. Το μείγμα από νερό και κερί που έρεε από εκεί το έβαζαν σε ξύλινα βαρέλια. Μάζευαν το κερί που, λόγω ειδικού βάρους, ανέβαινε στην επιφάνεια και αποθήκευαν σε μεγάλα βαρέλια το νερό, το οποίο με έντονα πια τα απομεινάρια του μελιού ήταν γλυκό σαν μούστος. Καθώς ήταν σκούρο, μια και είχε χρωματισθεί από κεριά και μέλι, το ονόμασαν μουντοβίνα- πιθανότατα από το μουντό χρώμα του και την ιταλική λέξη vina (κρασί). Άρα σημαίνει γλυκό κρασί...» σημειώνει. Το κάτι παραπάνω μάλιστα, η διαφορά όπως λέει, κρύβεται στο τελευταίο στάδιο του άγνωστου στην υπόλοιπη χώρα αυτού ποτού. «Αφού τοποθετηθεί σε μεγάλα βαρέλια και ολοκληρωθεί η ζύμωση, γίνεται- σε περίπου είκοσι ημέρες- η πρώτη απόσταξη, βγαίνει οινόπνευμα 18-20 βαθμών. Σ΄ αυτό, που έχει ήδη πολύ έντονη τη μυρωδιά του κεριού και του μελιού, γίνεται και δεύτερη απόσταξη, με προσθήκη γλυκάνισου και μαστίχας Χίου. Ο συνδυασμός αυτός, δηλαδή κερί- μέλι- γλυκάνισο- μαστίχα, δίνει φανταστικά αρώματα, μία ιδιαίτερα γλυκιά γεύση που ανεβάζει το οινόπνευμα στους 60 βαθμούς, το κάνει πολύ πιο δυνατό!». Από ΄κεί και πέρα, για έναν μέσο πότη ένα, δύο ποτηράκια είναι αρκετά, όπως εξηγεί, για να έρθει σε κέφι.

Καθένας από τους εξήντα παραγωγούς μελιού της Αρναίας που θα φτιάξει τη μουντοβίνα του, θα οργανώσει και τη δική του μικρή «ιεροτελεστία». «Καλεί τους φίλους του, ολόκληρη τη γειτονιά, να το γιορτάσουν! Όλοι μαζί θα ψήσουμε λουκάνικα κι άλλα κρεατικά, κάθε φορά θα στηθεί κι ένα μεγάλο πανηγύρι! Η μουντοβίνα είναι αυτή που ενώνει τους 2.500 κατοίκους της κωμόπολής μας!».

Περισσότερα από την δημοσίευση μπορείτε να βρείτε εδώ ΤΑ ΝΕΑ on-line

3 σχόλια:

Κώστας Ελευθεριου είπε...

Η φύση της ψυχής των λαϊκών ανθρώπων δεν άφηνε να πάει τίποτα χαμένο . Έχω πιεί κάτι ανάλογο με την πρώτη απόσταξη που αναφέρει το άρθρο και ομολογώ πως δεν μου άρεσε γιατί είχε έντονα την γεύση του κεριού. Αν όμως πρόκειται να ξανά αποσταχθεί και να προστεθούν και τα μυρωδικά θα πρέπει το τελικό προϊόν να είναι εξαιρετικό.

Έκανες πολύ καλά που το ανέφερες πάντος.

alex είπε...

Κώστα με τον ίδιο τρόπο που περιγράφεις φτιάχνεται και το μελόκρασο αφού βάλουμε ζαχαρομύκητες από ότι ξέρω και χρειάζεται και λίγο παραπάνω χρόνο από ότι το κρασί με μούστο, δεν έχω δοκιμάσει ακόμα αλλά αυτοί που έχουν δοκιμάσει λένε ότι είναι καταπληκτικό έχω ζητήσει την συνταγή από ένα φίλο μελισσοκόμο αν μου την δώσει θα σας την δώσω αλλά μέχρι τότε μήπως ξέρει κανείς τη συνταγή για κρασί από απολεπίσματα ?

Θεοδόσης Κατσαρός είπε...

Tελικά αισθάνομαι πολύ τυχερός . Ειλικρινά δεν το ήξερα πώς είναι το τελευταίο εργαστήριο !!!!Και όμως το έχω επισπευτεί. Με ξενάγησε ο κ Γιώργος τότε Γραμματέας του μελισσοκομικού συνεταιρισμού. Τα βλέπω όλα
ακόμα μπροστά μου αριστερά την πρέσα στο κέντρο το αποστακτήριο δεξιά τα καλούπια με τα κεριά και το τζάκι με την τράπεζα όπου γινόταν οι επενδύσεις.[εκεί μούπε ο Κ Γιώργος έκανε τις επενδύσεις του και έφτιαξε την μεγάλη κοιλιά του].Γεύτηκα και την μουντοβίνα ενός Άρχοντα [Άρχοντας των κοφινιών] του Κ Βασίλη Τρικαλιώτη. Τι μου θύμησες τώρα… Νάνε καλά όλοι τους και να απολαμβάνουν τα ωραία της ζωής μας.

Related Posts with Thumbnails