Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2008

Ο κερκυραϊκός ελαιώνας

Οι πιο πολλοί μελισσοκόμοι , συνήθως ερασιτέχνες αλλά και μερικοί επαγγελματίες ,έχουν και άλλη αγροτική απασχόληση εκτός των μελισσιών, για να συμπληρώνουν το εισόδημα από την μόνιμη εργασία τους . Εδώ λοιπόν στην Κέρκυρα σαν δεύτερη αγροτική απασχόληση οι περισσότεροι έχουμε την ελιά .Ήδη είδαμε μια ανάρτηση από τον Σπύρο για άλεσμα των ελιών.Το κάθε μέρος έχει την ποικιλία του αλλά και τρόπο συλλογής του καρπού τις ελιάς,για την Κρήτη που έχει πολύ και καλής ποιότητας λάδι μας έγραψε ο Αλέξανδρος στο blog Γαλιφιανη Μέλισσα
Σε αυτήν την ανάρτηση θα μεταφέρω ένα κείμενο που βρήκα σε ένα Κερκυραϊκό περιοδικό αγγελιών "Σπερατζάδα τσου Κορφούς"το κείμενο είναι του Απόστολου Πατούνη . Ο κος Πατούνης σαπωνοποιείο εδώ στην Κέρκυρα εδώ και 100 χρόνια και ήρθε στα χέρια του από γενιά σε γενιά ,ενώ το Υπουργείο Πολιτισμού χαρακτήρισε το κτήριο τις βιοτεχνίας ως μνημείο βιομηχανικής κληρονομιάς

"Ο κερκυραϊκός ελαιώνας, καθώς βέβαια και ολόκληρος ο επτανησιακός ελαιώνας, άρχισε να δημιουργείται από το τέλος του 13ου αι όταν άρχισε η δυτική κυριαρχία στα νησιά. Οι διάφοροι λεγόμενοι "Φράγκοι" αντιπροσώπευαν ορισμένες ισχυρότατες Ιταλικές οικογένειες, οι οποίες και αυτές με τη σειρά τους υπάκουαν στη Βενετία. Οι Βενετσιάνοι κράτησαν υπό τον άμεσο έλεγχο τους τα Επτάνησα από τα τέλη του 18ου αι.Αν και όχι όλα τα νησιά, σε όλες τις ιστορικές περιόδους.
Η δυτική κυριαρχία κλείνει με σύντομες χρονικά κατοχές από Γάλους και Ρώσους, και τέλος μετά από ένα καθεστώς βρετανικού προτεκτοράτου από το 1815 έως το 1864. οπότε και τα νησιά παραχωρούνται στην Ελλάδα. Βέβαια, οι Κερκυραίοι μπορεί να θεωρούν τον εαυτό τους ιδιαίτερα τυχερό γιατί ποτέ δε γνώρισαν την τουρκική κατοχή. Η επίδραση όμως του δυτικού ελέγχου, δεν υπήρξε ιδιαίτερα προνομιακή και δημιουργική τόσο στη γεωργία οσο και την κτηνοτροφία. Ιδιαίτερα στη γεωργία, πολύ περισσότερο στα άλλα Επτάνησα και λιγότερο στην Κέρκυρα, οι Βενετσιάνοι προώθησαν καλλιέργειες οι οποίες τους ήταν απαραίτητες, αδιαφορώντας για τις πραγματικές ανάγκες των ντόπιων.

Πιο συγκεκριμένα οι Βενετσιάνοι προώθησαν και επέβαλλαν στην αμπελουργία, το κλήμα της σταφίδας, η οποία λειτουργούσε σα φρένο στην οινοπαραγωγή. Ταυτόχρονα επέβαλλαν και φόρους στην παραγωγή, την κατανάλωση και στο εμπόριο του κρασιού, αποθαρρύνοντας την καλλιέργεια παραδοσιακών ποικιλιών σταφυλιών, με αποκλειστικό σκοπό την οινοπαραγωγή. Οι Βενετσιάνοι επιβάλλοντας, στην ουσία, την σχεδόν εξ' ολοκλήρου καλλιέργεια της σταφίδας, προσέβλεπαν να επωφεληθούν από το ιδιαίτερα κερδοφόρο εμπόριο της σταφίδας με την Δυτική Ευρώπη.Πράγματι, το εμπόριο της σταφίδας απεδείχθη χρυσοφόρο, λόγω της εξαιρετικής ποιότητας του παραγόμενου προϊόντος. Ιδιαίτερα η Ζακυνθινή σταφίδα έγινε ο μαύρος χρυσός της εποχής, με πολύ μεγάλη ζήτηση, όχι μόνο στη Δυτική Ευρώπη, αλλά και μέχρι την Αγγλία. Χαρακτηριστικά αναφέρω, τις πάρα πολλές συνταγές μαγειρικής της Ελισαβετιανής εποχής, όπου βασικό και απαραίτητο συστατικό ήταν η σταφίδα.Κάτι παρόμοιο συνέβη και με τη δημιουργία του κερκυραϊκού Ελαιώνα, και με την πλήρη κάλυψη ολόκληρης της κερκυραϊκής υπαίθρου με τη συγκεκριμένη ποικιλία,(ΛΙΑΝΟΛΙΑ) της οποίας την καλλιέργεια συναντάμε μέχρι σήμερα, από τη μια άκρη του νησιού έως την άλλη.
Οι Βενετσιάνοι είχαν ανάγκη από μια ποικιλία, η οποία μπορεί ποιοτικά να μην ήταν στην πρώτη θέση. ποσοτικά όμως θα είχε μια πολύ καλή απόδοση. Το παραγόμενο προϊόν, το λάδι δηλαδή, θα κάλυπτε τις ανάγκες της τότε "βιομηχανίας" αν μπορούμε να το πούμε έτσι. και οι τότε ανάγκες ήταν: λάδι για σαπούνια και για λάμπες φωτισμού. Για αυτό έφεραν και επέβαλαν στην Κέρκυρα την καλλιέργεια συγκεκριμένης ποικιλίας, το λιανοσπόρι. που εδώ στο νησί έμεινε λιανολιά. το οποίο είχε μεγάλη απόδοση και σαν παραγωγή και επί της εκατό. Το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής, μη βρώσιμο λόγω των πολύ υψηλών ποσοστών σε οξέα, διοχετευόταν για τον φωτισμό των Επτανήσων και της Βενετίας και κάλυπτε και τις ανάγκες των εργοστασίων της τότε παραγωγής σαπουνιού.Σιγά · σιγά με την παρέλευση των αιώνων, το συγκεκριμένο είδος, εγκλιματίστηκε πλήρως και άρχισε να καλλιεργείται συστηματικά από τους αγρότες του νησιού, και αργότερα με την ανάπτυξη της τεχνολογίας, όλο και μεγαλύτερες ποσότητες ελαιολάδου να γίνονται κατάλληλες για βρώση. Ταυτόχρονα, μια ποικιλία ιδιαίτερα ανθεκτική στο πετρώδες και ορεινό έδαφος του βόρειου τμήματος του νησιού, κατάφερε να ευδοκιμήσει και στο λιγότερο πετρώδες έδαφος της Νότιας Κέρκυρας.

Εδώ όμως επιβάλλεται να τονίσω και να σημειώσω κάτι για το παραγόμενο λάδι της Κέρκυρας. Για το κερκυραϊκό λάδι και για τον κερκυραίο είναι μύθος η αντίληψη ότι όσο λιγότερα οξέα. και κατά συνέπεια μικρότερη οξύτητα έχει το λάδι. τόσο καλύτερο είναι. Το κερκυραϊκό λάδι. που λαμβάνεται από τη συγκεκριμένη ποικιλία της λιανολιάς, έχει κάποιες σημαντικές ιδιομορφίες και καμιά σχέση με το παραγόμενο λάδι της Πελοποννήσου λόγου χάριν. Αν μπούμε στη διαδικασία σύγκρισης, το κερκυραϊκό λάδι σε οξέα δεκάτων, δηλ. 0.1 ή 0.2 είναι χωρίς κανένα άρωμα, καμία ουσία και έχει έντονη τη γεύση και τη μυρωδιά της αγουρίλας'. το οποίο το κάνει πικρό. Στα ίδια επίπεδα το λάδι της Πελοποννήσου είναι γεμάτο ουσίες και αρώματα. Το αντίθετο θα συμβεί αν συγκρίνουμε κερκυραϊκό λάδι με οξύτητα 1 έως 2 με αντίστοιχο πελοποννησιακό λάδι. Κοντολογίς, το κερκυραϊκό λάδι για να αναπτύξει όλα τα αρώματα, τις γεύσεις, τις ευεργετικές του ιδιότητες και το εκπληκτικό μελί χρώμα του. πρέπει να έχει κάποιους βαθμούς οξέα.Πάνω σε αυτό το εξαιρετικό αν συλλεχθεί και αλεστεί κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, ελαιόλαδο, στηρίζεται και σε μεγάλο βαθμό η κερκυραϊκή και γενικότερα η επτανησιακή κουζίνα. Οι ζακυνθινές πορπετες. το λευκαδίτικο λαδοτύρι, η κεφαλλονίτικη επιτραπέζια ελιά και η παστιτσάδα. το μπουρδέτο και το σοφρίτο της Κέρκυρας, αποκτούν ξεχωριστή γεύση από το λάδι της λιανολιάς.

Σήμερα ο κερκυραϊκός ελαιώνας αριθμεί τέσσερα εκ. δέντρα περίπου σε μια έκταση 230.000 στρεμ.. όπου κυριαρχεί η καλλιέργεια της λιανό-λιάς. Το παραγόμενο ελαιόλαδο είναι, κατά μέσο ετήσιο όρο, περίπου 22.000 τόνοι, το οποίο διατίθεται στο εμπόριο.Βέβαια, σημαντικό ρόλο παίζει, και αυτό πρέπει να τονιστεί, ο τρόπος έκθλιψης και συλλογής της ελιάς και γενικά π διαδικασία της λήψης του ελαιολάδου, ώστε το λάδι όχι μόνο να χάσει τα θεμελιώδη στοιχεία και συστατικά του. αλλά να τα κρατήσει και να διατηρήσει τη διαύγεια του. και αυτό το μελί χρώμα, που είναι χαρακτηριστικό του κορφιάτικου ελαιόλαδου.Όμως για τους τρόπους έκθλιψης, δηλαδή αλέσματος, επειδή υπάρχουν αρκετοί, εγώ δεν είμαι ο πλέον καταλληλότερος για να πάρω θέση. Ειλικρινά δε γνωρίζω ποιος είναι ο πλέον ενδεδειγμένος τρόπος αλέσματος και διαχωρισμού του ελαιόλαδου από τη μούργα, θεωρώ ότι ειδικός σε αυτό το θέμα πρέπει να εί­ναι κάποιος γεωπόνος ή χημικός.

Πατούνης Απόστολος"

Λόγο λοιπόν τις παλαιότητας του Κερκυραϊκού ελαιώνα τα δέντρα είναι ψηλά με αποτέλεσμα σε δυνατό αέρα από τα δέντρα να κόβονται κλωνάρια , η ακόμα χειρότερα να καταστρέφονται ολοκληρωτικά.

4 σχόλια:

ΑΝΘΙΜΟΣ-ANTHIMOS ΣΙΓΚΟΥΔΗΣ-SIGOUDIS -ΓΕΩΠΟΝΟΣ ΑΠΘ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΟΣ -ΓΕΝ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΕΛΛΑΣ-κιν: 0030-6937 47 53 57 είπε...

ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΙΑ ΚΑΙ ΣΑΝ ΓΕΩΠΌΝΟΣ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ.

sp-kor είπε...

megale kosta ise kai o protos megalo to endiafeno sou gia anakalipsis.
San palios eleotriveas kai paratiritis tha simpliroso oti i kali piotita eleoladou ine otan i epeksergasia ginete arga kai se xamiles thermokrasies gia ta simerina mixanimata kai to pio partheno ine otan i epeksergasia ginete me psixri piesi kai oxi me figokentrisi.

alex είπε...

Φίλε Κώστα μπράβο για την ανάρτηση ευλογημένο δέντρο η ελιά αξίζει να μιλάμε για αυτήν. Δυστυχώς φέτος δεν έχει εμπορική αξία το λάδι πούλησα 2,10 το κιλό και το παίρνουν οι Ιταλοί και οι Ισπανοί το ανακατεύουν με τα δικά τους για να μπορούν αν καλυτερέψουν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του δικού τους ελαιολάδου. Οι ελιές στις φωτογραφίες είναι λιανολιές? μοιάζουν με τις δικές μας χοντρολιές αν είναι λιανολιές πρέπεινα τις κόβεται γιατί πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία ξύλου , φυλλώματος και ριζών.

just4hobby είπε...

Εύχομαι σε όλους ειρήνη, ευτυχία και πάνω απ' όλα υγεία!
Το 2009 να πραγματοποιηθούν τα όνειρα όλου του κόσμου και να διατηρήσουμε τον πλανήτη μας ζωντανό και μαζί του και την Ελλάδιτσα μας!
Καλές Γιορτές και ευτυχισμένος ο καινούργιος Χρόνος!

Related Posts with Thumbnails