Καθυστερημένα φέτος πρέπει να πω έκαναν την εμφάνιση τους στο μελισσοκομείο μου οι σφήκες . Μεγάλες (Vespacrabro) και οι μικρές (Vespa Germanica) Ο πιο εύκολος και οικολογικός τρόπος αντιμετωπίσεις είναι η κόλλα για ποντικούς , σε σωληνάριο που το απλώνουμε εμείς σε χαρτόνι η ξύλο , η έτοιμο απλωμένο σε πλαστικό σκαφακι .Βαζουμε επάνω τους ψάρι κονσέρβα η φρέσκο η ότι άλλο κρεατικο έχουμε ...και αρχίζει το ξεκλήριζμα .
Οι φωτογραφίες που βλέπετε είναι τραβηγμένες λίγα λεπτά από όταν τοποθέτησα την παγίδα ...τα αποτελέσματα ορατά .
Και σε video
Πέμπτη 20/8
2 μέρες μετά τα αποτελέσματα στις παγίδες έχουν γεμισει
Άρχισε από χόμπι και τώρα παράγει μέλι για την οικογένεια και τους φίλους της «Η κοινωνία των μελισσών γίνεται όλο και πιο μαγική όσο περισσότερο την γνωρίζεις» λέει στα «ΝΕΑ» η ερασιτέχνης μελισσοκόμος κ. Μαρίζα Αποστολίδου. «Άρχισα πριν από τρία χρόνια και σήμερα έχω 18 κυψέλες και προμηθεύω με τα προϊόντα τους την οικογένειά μου και τους φίλους».
Όσο απλό κι αν ακούγεται, η οικιακή μελισσοκομία δεν είναι εύκολη υπόθεση. «Κατ΄ αρχάς πρέπει να διαλέξεις την τοποθεσία. Αν θέλεις να πάρεις το μέλι από το νέκταρ των λουλουδιών, πρέπει να προσέξεις να μην υπάρχουν βιομηχανίες, νταμάρια, αυτοκινητόδρομοι και μολυσμένα νερά σε μία ακτίνα οκτώ χιλιομέτρων από τις κυψέλες. Ακόμη, το βάρος της καθεμιάς κυψέλης δεν είναι αμελητέο για μια γυναίκα, ενώ δεν είναι απλή ούτε η διαδικασία επιλογής της νεαρής βασίλισσας από τον μελισσοκόμο».
Όλη η Ελλάδα παράγει κάθε χρόνο 14 χιλιάδες τόνους, ωστόσο, η μέση ετήσια κατανάλωση είναι 1,5 γραμμάριο ανά άτομο. Με τη μελισσοκομία στη χώρα μας απασχολούνται περίπου 23.000 μελισσοκόμοι, οι οποίοι κατέχουν περί τις 1.380.000 κυψέλες. Στην Ευρώπη των «25», πάντως, βρισκόμαστε στη δεύτερη θέση ως προς τον αριθμό των κυψελών, με πρώτη την Ισπανία.
«Το ενδιαφέρον μου για τη διατροφή εντάθηκε μετά τη γέννηση των δύο μου παιδιών. Όταν μετακόμισα στη Ροδόπολη Αττικής σκέφτηκα να αποκτήσω τα πρώτα μου μελίσσια, τα οποία και φρόντισα με την καθοδήγηση ενός φίλου μελισσοκόμου. Ακολουθώντας βιολογικές μεθόδους εκτροφής, παρήγαγα ποσότητες μελιού και γύρης που κάλυπταν τις οικιακές μας ανάγκες. Τώρα βρίσκομαι στον τρίτο χρόνο ενασχόλησής μου. Έχω παρακολουθήσει σεμινάρια μελισσοκομίας στη Γεωπονική Σχολή στα Ανάβρυτα και κάνω τις πρώτες απόπειρες παραγωγής βασιλικού πολτού. Η ίδια βλέπω πόσο έχει ενισχυθεί το ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών μου, πώς αντιστέκονται στις διάφορες ιώσεις και πώς τις ξεπερνούν γρήγορα, χωρίς τη χρήση φαρμάκων και κυρίως αντιβιοτικών».
«Το ελληνικό μέλι θεωρείται μοναδικό στον κόσμο γιατί είναι αρωματικό, πλούσιο σε στοιχεία και παχύρρευστο. Προέρχεται από την πλούσια σε ηλιοφάνεια χώρα μας, η οποία ξεχωρίζει επίσης για τη μεγάλη ποικιλία αυτοφυών λουλουδιών, βοτάνων και δένδρων. Έχει αντιμικροβιακές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες» επισημαίνει ο κ. Γιώργος Πίττας, διευθύνων σύμβουλος της ανωνύμου εταιρείας Αττική Μελισσοκομική.
Οι έρευνες για το θυμαρίσιο βάλσαμο
Σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία, το παραγόμενο μέλι διακρίνεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: το ανθόμελο που παράγεται από το νέκταρ των λουλουδιών και το μέλι από μελιτώματα που παράγεται από εκκρίματα κοκκοειδών τα οποία απομυζούν κυρίως κωνοφόρα δασικά δένδρα, όπως πεύκα και έλατα. Το θυμαρίσιο μέλι, ωστόσο, εξαιτίας της σπανιότητάς του, αποτελεί ειδική κατηγορία αν και ανήκει στην πρώτη, καθώς προέρχεται από τα άνθη του θυμαριού που μεταφέρονται από τις εργάτριες. Η πλέον πρόσφατη έρευνα για το θυμαρίσιο μέλι έδειξε ότι δεν έχει ακόμη αποκαλυφθεί το εύρος των θεραπευτικών του δυνατοτήτων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του γαλλικού περιοδικού «Le Ρoint» τον περασμένο Απρίλιο, ο Γάλλος καθηγητής Μπερνάρ Ντεκότ ήλεγξε την αποτελεσματικότητα εκατοντάδων ειδών μελιού από ολόκληρο τον κόσμο. Πρώτο και με διαφορά αναδείχθηκε το θυμαρίσιο, το οποίο περιέχει θυμόλη, μια φαινόλη με αναγνωρισμένες αντισηπτικές ιδιότητες.
«Στην ουσία το μέλι περιέχει ιχνοστοιχεία» τονίζει η κ. Αποστολίδου. «Οι μέλισσες παραλαμβάνουν το νέκταρ που αποτελείται από 80% νερό και 20% σάκχαρα και από στόμα σε στόμα η τροφή τους αλλάζει και γίνεται αφύγρανση αφήνοντας στο μέλι 20% νερό και 80% σάκχαρα». «Ουσιαστικά, οι μελισσοκόμοι αναγκάζουμε τις μέλισσες να εργαστούν περισσότερο με αποτέλεσμα οι ανοιξιάτικες και καλοκαιρινές να πεθαίνουν πρόωρα από υπερκόπωση σε σύγκριση με τις χειμωνιάτικες. Όμως, το πιο ανησυχητικό είναι η ερημοποίηση. Τα μελισσοκομικά φυτά τροφοδοτούν με άζωτο το χώμα προσφέροντας φυσικό λίπασμα. Οι αναδασώσεις με άλλα δένδρα ή οι εντατικές καλλιέργειες με φυτοφάρμακα κατά την περίοδο της ανθοφορίας πέραν του ότι στερούν την τροφή των μελισσών επιδρούν αρνητικά στην ποιότητα του παραγόμενου μελιού και υπάρχουν μελισσοκόμοι που αναγκάζονται να τρέφουν οι ίδιοι τον πληθυσμό των κυψελών» σημειώνει η κ. Αποστολίδου.
Οι μελισσοκόμοι της πόλης αυξάνονται με γοργούς ρυθμούς
Άρχισε σαν χόμπι από τους πιο τολμηρούς, αλλά χάρις στην κατασκευή ενός μελισσιού από πλαστικό, οι μελισσοκόμοι της πόλης αυξήθηκαν ασκώντας την τέχνη της μελισσοκομίας σε αυλές, ταράτσες και μπαλκόνια. Για να έχουν το δικό τους μέλι, αλλά και να σώσουν χιλιάδες μέλισσες από τον αφανισμό.
Είναι μάλλον τα πιο βολικά κατοικίδια. Ο ιδιοκτήτης τους δεν χρειάζεται να αναζητήσει τροφή για να τα ταΐσει ή να τα βγάλει βόλτα και είναι απολύτως ικανά να φροντίζουν μόνα τον εαυτό τους. Η μόνη δυσκολία είναι να τα βαφτίσει κανείς και να θυμάται απ΄ έξω όλα τα ονόματα. Ασφαλώς αυτοί είναι μερικοί από τους λόγους που οι μελισσοκόμοι της πόλης αυξάνονται με γοργούς ρυθμούς τελευταία. Αλλά σε αυτούς τους λόγους πρέπει να προστεθεί ένας βασικός: χάρις στο πλαστικό μελίσσι που μπορεί να τοποθετηθεί στην αυλή, την ταράτσα ή το μπαλκόνι, οι άνθρωποι της πόλης μπορούν να έχουν επιτέλους το δικό τους μέλι. Κι επειδή η μελισσοκομία είναι μια τέχνη με τα δικά της μυστικά, σε πολλά μέρη διοργανώνονται μαθήματα και έχουν μάλιστα ένα κοινό χαρακτηριστικό: οι αιτήσεις εγγραφής είναι πάρα πολλές. Η νέα τάση έχει την πλήρη υποστήριξη των ειδικών. Καθώς ο πληθυσμός των μελισσών μειώνεται παγκοσμίως, οι ειδικοί πιστεύουν ότι οι ταράτσες και τα μπαλκόνια είναι ιδανικά μέρη για να φιλοξενηθούν υγιείς και γερές μέλισσες χάρις στη μεγάλη ποικιλία λουλουδιών σε γειτονικά πάρκα και κήπους. Όσοι φοβούνται το κεντρί τους, πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι αν δεν τις πειράξει κανείς, δεν υπάρχει περίπτωση να τον τσιμπήσουν.
Για τους μελισσοκόμους της πόλης δημιουργήθηκε ένα ειδικό μελίσσι. Είναι από πλαστικό και μοιάζει με την εξωτερική μονάδα του κλιματιστικού. Το καπάκι του αποσπάται εύκολα, επιτρέποντας τον έλεγχο και τη συντήρηση του μελισσιού. Το μέγεθός του είναι διπλάσιο από το παραδοσιακό μελίσσι, παρέχοντας απεριόριστο χώρο στην αποικία για να αναπτυχθεί χωρίς συνωστισμό. Τα πλαστικά μέρη καθαρίζονται εύκολα και είναι ανθεκτικά σε διάφορα έντομα και μικροοργανισμούς που πολλές φορές καταστρέφουν τα ξύλινα μελίσσια. Τα τρία επίπεδα στο εσωτερικό του διαχωρίζονται από κενό αέρα, επιτρέποντας στις μέλισσες να διατηρήσουν τους 35 βαθμούς Κελσίου που χρειάζονται για την αναπαραγωγή τους.
Σπιτικό μέλι Η 32χρονη Κέιτ Σόλομον διατηρεί το δικό της μελίσσι στην ταράτσα του σπιτιού της που βρίσκεται σε μια συνοικία του Βόρειου Λονδίνου. Όπως λέει, οι γείτονές της δυσκολεύθηκαν να αντιληφθούν την παρουσία των μελισσών, καθώς τα αγαπημένα της κατοικίδια σπάνια κατεβαίνουν στον δρόμο. Άρχισε την κατασκευή της αποικίας τον Μάιο με 20.000
μέλισσες και σήμερα έχουν φτάσει τις 60.000. Έπειτα από έξι βδομάδες μελισσοκομίας έβγαλε 12 βάζα μέλι και περιμένει πολύ περισσότερα αυτό τον μήνα. «Απολαμβάνω να παρακολουθώ τις συνήθειές τους», λέει. «Καθαρίζουν την κυψέλη τους συνεχώς, απομακρύνοντας τις νεκρές μέλισσες». Κι όπως μπόρεσαν να διαπιστώσουν οι «Τimes», το μέλι της Κέιτ Σόλομον δεν είναι καθόλου κακό. Έχει μια λεπτή γεύση από εσπεριδοειδή και ίχνος συντηρητικών.
Κάλυψη του χαμένου εισοδήματος των μελισσοκόμων της Αρκαδίας καθώς την λήψη μέτρων από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου προκειμένου να υπάρξει άμεσα η αντιμετώπιση του προβλήματος από την προσβολή των μελισσοσμηνών από την ασθένεια Nozema Ceranae, ζητά με ερώτησή της προς τον υπουργό Αγροτική Ανάπτυξης η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Ευαγγελία Αμμανατίδου - Πασχαλίδου.
«Η φετινή χρονιά ήταν μια δύσκολη χρονιά για τη μελισσοκομία της περιοχής μας. Όπως είναι γνωστό ο ορεινός όγκος του Μαινάλου, κάθε χρόνο από τέλη Μαΐου έως μέσα Ιουλίου, συγκεντρώνει αρκετές χιλιάδες μελισσοσμήνη, για την παραγωγή του γνωστού ελατόμελου Μαινάλου, το οποίο αποτελεί την κύρια μελιτοφορία της ευρύτερης περιοχής. Παρ’ όλα αυτά, από αρχές Ιουνίου παρουσιάστηκαν τα πρώτα έντονα κρούσματα ραγδαίας απώλειας πληθυσμού μελισσοσμηνών. Μετά από συνεχείς αναφορές μελισσοκόμων για δραστική μείωση του πληθυσμού των μελισσοσμηνών τους και της αποδοτικότητας τους, ο Συνεταιρισμός Αρκαδίας αναζήτησε τα αίτια και τη λύση του προβλήματος με τη συνεργασία όλων των αρμοδίων φορέων (Δ/νση Κτηνιατρικής Αρκαδίας, Δ/νση Γεωργίας Αρκαδίας, ΕΛΓΑ, Κτηνιατρείο Τρίπολης)», αναφέρει στην Ερώτησή της η βουλευτής.
Και προσθέτει: «Κατόπιν καταμέτρησης που έχει διενεργήσει ο Συνεταιρισμός Αρκαδίας κατάληξε στο συμπέρασμα ότι απωλέσθηκε άνω του 50% της φετινής παραγωγής για το έλατο Μαινάλου, για τους παραγωγούς που έπαθαν τις σοβαρότερες προσβολές.
Όπως φαίνεται από το πόρισμα του ΕΘΙΑΓΕ (με αρ. πρωτ. 3394/21-7- 09), πρόκειται για προσβολή από το πρωτόζωο Nosema Ceranae.
Για την καταπολέμηση της παραπάνω ασθένειας δεν υπάρχει εγκεκριμένο σκεύασμα, ούτε κάποια εναλλακτική θεραπεία. Ερωτάται ο κ. υπουργός:
Σε ποιες ενέργειες θα προβούν και τι μέτρα προτίθενται να λάβουν οι αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου προκειμένου να υπάρξει άμεσα η αντιμετώπιση του προβλήματος από την προσβολή του Nozema Ceranae, που αντιμετωπίζουν οι μελισσοκόμοι της Αρκαδίας;
Θα υπάρξει άμεσα κάλυψη του χαμένου εισοδήματος των μελισσοκόμων;»
ΠΑΤΡΑ: Πεθαίνουν οι μέλισσες στην ορεινή Αχαΐα και κανένας ακόμα δεν μπορεί να βρει την αιτία του κακού και κατά συνέπεια την θεραπεία του, με αποτέλεσμα δεκάδες μελισσοπαραγωγοί να κινδυνεύουν με οικονομική καταστροφή και κανένας να μην γνωρίζει αν το φαινόμενο μπορεί να λάβει διαστάσεις που να αγγίζουν ακόμα και τα όρια της… εθνικής καταστροφής!
Η Νομαρχία Αχαΐας, χτυπάει πάντως το «καμπανάκι» του κινδύνου και μέσω ΕΘΙΑΓΕ έχει ήδη αποστείλει δείγματα μελισσών σε αρκετά εργαστήρια του εξωτερικού, (Ιταλία, Γαλλία, Καναδά, κλπ), ενώ παράλληλα, ο Νομάρχης, Δ. Κατσικόπουλος, με επιστολή του προς τον υπουργό Ανάπτυξης, Σ. Χατζηγάκη, τον ενημερώνει για το ζήτημα που έχει προκύψει και ζητάει την άμεση παρέμβαση κι ενεργοποίηση των υπηρεσιών του υπουργείου. Στην επιστολή του προς το υπουργείο, ο κ. Κατσικόπουλος αναφέρει: «Το τελευταίο χρονικό διάστημα παρατηρείται έξαρση της θνησιμότητας των μελισσών από μη προσδιορισμένο μέχρι στιγμής αίτιο, πρόβλημα το οποίο επικεντρώνεται στο Δήμο Κλειτορίας όπου βρίσκεται ο κυριότερος όγκος των μελισσοσμηνών (περίπου 6000). Τα συμπτώματα που αναφέρονται είναι η εμφάνιση χορείας (τρέμουλο), ο θάνατος με έντονη μυρωδιά αποσύνθεσης, η εγκατάλειψη της κυψέλης και η διακοπή της αναπαραγωγής από τη βασίλισσα και γενικά σε διάστημα μερικών ημερών η πλήρης κατάρρευση των μελισσοσμηνών. Το γεγονός ότι η μελισσοκομία αποτελεί το μοναδικό έσοδο για πολλούς κατοίκους της ορεινής Αχαΐας κάνει επιτακτική την ανάγκη εξέτασης από τις αρμόδιες Υπηρεσίες του Υπουργείου των αιτιών που προκαλούν την θνησιμότητα καθώς και τρόπων θεραπείας της. Επίσης, παρακαλούμε για τις άμεσες δικές σας ενέργειες προκειμένου να αποζημιωθούν οι πληγέντες μελισσοκόμοι και να αποκατασταθεί η απώλεια εισοδήματος που έχουν υποστεί μέχρι σήμερα».
Αρκούδα «λιχούδα» ανακάλυψε... φλέβα μελιού στην ορεινή Αργιθέα Καρδίτσας και αναστατώνει τους μελισσοκόμους με καθημερινές «επιδρομές» στις κυψέλες για να πάρει το κολατσιό της.
Περισσότερα από 20 μελίσσια έχουν καταστραφεί τις τελευταίες 15 μέρες και οι μελισσοτρόφοι διανυκτερεύουν με βάρδιες στην ύπαιθρο, μέσα στα αυτοκίνητά τους, μήπως και την αποτρέψουν για να σώσουν τα υπόλοιπα.
«Μόνο εγώ έχασα 12 μελίσσια, ενώ άλλοι 6-7 συνάδελφοι μετρούν ο καθένας από ένα ή δύο κατεστραμμένα», είπε στο «Έθνος» ο Θεοδόσης Κατσαρός, μελισσοκόμος από τον Βόλο, που ανέβασε τα μελίσσια του, όπως κάθε καλοκαίρι, στο ελατοδάσος της Αργιθέας. «Από τις 15 του μήνα που χτύπησε πρώτη φορά, ερχόταν σχεδόν κάθε μέρα. Χθες που κοιμήθηκα στο δάσος δεν ήρθε, ίσως γιατί αντιλήφθηκε ανθρώπινη παρουσία», προσέθεσε.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι μελισσοκόμοι που έχουν τοποθετήσει τις κυψέλες τους στο νοητό τρίγωνο που σχηματίζεται από τα χωριά Δρακότρυπα, Οξιά και Αργιθέα, μετρούν ζημιές κάθε πρωί που ανεβαίνουν στο βουνό, βρίσκοντας σκόρπια τελάρα, σπασμένα ξύλα και κομμάτια κερήθρας διασκορπισμένα σε ακτίνα δεκάδων μέτρων, ενώ έχει καταγραφεί και κρούσμα εισόδου της αρκούδας μέσα στο χωριό Δρακότρυπα και επίθεσης της σε κτηνοτροφική μονάδα, με «θύμα» ένα αρνί.
Ο «Αρκτούρος»
Ο ίδιος, που έχει ενημερώσει και την περιβαλλοντική οργάνωση «Αρκτούρος», εκτιμά πως ίσως η αρκούδα-κλέφτης να συνοδεύεται από το μικρό της, καθώς κοντά στα κατεστραμμένα μελίσσια βρίσκει και άλλα που έχουν αναποδογυρίσει και κατρακυλήσει, χωρίς να έχουν παραβιαστεί.
«Ενδεχομένως να πρόκειται για μάνα με το μικρό της, το οποίο με αυτόν τον τρόπο εκπαιδεύεται», συμφωνεί και ο υπεύθυνος του «Αρκτούρου» Λ. Γεωργιάδης, ο οποίος συμβουλεύει τους μελισσοκόμους να τοποθετήσουν ηλεκτροφόρα περίφραξη, ως μοναδικό αποτελεσματικό μέτρο προστασίας. «Το κόστος είναι πολύ μικρό σε σχέση με τη ζημιά -υπολογίζεται όσο κοστίζουν 6 μελίσσια- και λύνουν μια για πάντα το πρόβλημα», είπε.
Ο κ. Γεωργιάδης εξήγησε πως αυτή την περίοδο είναι αυξημένες οι αναφορές σε παρόμοια κρούσματα, καθώς ακόμα δεν έχουν ωριμάσει τα καρποφόρα δέντρα στα βουνά και οι αρκούδες υποχρεώνονται να κατέβουν σε χαμηλά υψόμετρα, κοντά σε κατοικημένες περιοχές, αναζητώντας τροφή.
Τις προηγούμενες μέρες επισκέφθηκε την περιοχή κλιμάκιο του ΕΛΓΑ και κατέγραψε τις ζημιές ώστε να διερευνηθεί η δυνατότητα αποζημίωσης των παραγωγών.
Αρχαίο μελισσοκομείο βρέθηκε στο Αγαθονήσι (νότια της Σάμου), ύστερα από συστηματική ανασκαφική έρευνα. Επίσης βρέθηκαν αρχαίες δεξαμενές μέσα στις οποίες υπήρχαν θραύσματα πήλινων κυψελών, πολλά κεραμικά, αλλά και μεταλλικά αντικείμενα- όπως για παράδειγμα μολύβδινο σταθμίο για τη μέτρηση του βάρους που ανάγεται στο 2ο π.Χ. αιώνα και βολβόσχημα μυροδοχεία.
Όπως λέει ο αρχαιολόγος, Παύλος Τριανταφυλλίδης, «από το πλήθος των ευρημάτων ξεχωριστό ενδιαφέρον έχουν τα θραύσματα πήλινων κυψελών που ανέρχονται συνολικά σε 10.000 και αποδεικνύουν ότι στο Αγαθονήσι υπήρξε μια μελισσοκομική δραστηριότητα που δικαιολογείται εύλογα από την πλούσια μέχρι σήμερα μελισσοκομική νομή της χλωρίδας της ευρύτερης περιοχής». Από τις εκτιμήσεις των επιστημόνων υπολογίζεται ότι το αρχαίο μελισσοκομείο στο νησάκι της Δωδεκανήσου έχει ηλικία πάνω από 2.000 χρόνια και, όπως τονίζει ο κ. Τριανταφυλλίδης, «από τα θραύσματα δεν έχουν ακόμη συγκολληθεί ακέραιες κυψέλες, αλλά είναι σαφές ότι μπορούν να ενταχθούν στους δύο γνωστούς τύπους τροχήλατων κυψελών της αρχαιότητας, δηλαδή στην κάθετη καλαθόσχημη με λαβές και στην οριζόντια κυλινδρική, διαμπερή ή μη».
Σημειώνεται επίσης ότι στο εσωτερικό των οριζόντιων κυψελών σώζονται υπολείμματα οργανικών υλών, όπως γύρη, μέλι, κερί. Βρέθηκε επίσης πήλινη σφραγίδα που κατά τον κ. Τριανταφυλλίδη «φαίνεται ότι θα αποτυπωνόταν στο εσωτερικό του χείλους της κυψέλης, όπως αντίστοιχο ενεπίγραφο σφράγισμα που σώζεται σε κυψέλη ελληνιστικών χρόνων από την Αθηναϊκή Αγορά».
Βαζουμε επάνω τους ψάρι κονσέρβα η φρέσκο η ότι άλλο κρεατικο έχουμε ...και αρχίζει το ξεκλήριζμα .
Οι φωτογραφίες που βλέπετε είναι τραβηγμένες λίγα λεπτά από όταν τοποθέτησα την παγίδα ...τα αποτελέσματα ορατά .
Και σε video
Δυστυχώς και με αθώα θύματα
